Ciekawostki

Ciekawostki 20 Items

Napisał

Nowa kolekcja Jacka Barona- uwodzi od pierwszego spojrzenia. 

Czasami wystarczy jedno spojrzenie, aby dać się uwieść urokowi wyrafinowanej biżuterii. Zamiast walczyć z tym uczuciem, lepiej cieszyć zmysły pięknem formy, natury i kunsztu artysty. 

Właśnie to oferuje najnowsza kolekcja Jacka Barona. Ważnym jest, że nie ma dwóch takich samych form, a wyjątkowość produktów jest podkreślana przez artystę subtelnymi i skrupulatnie wykonanymi wiązaniami najwyższej jakości metali i kruszców.

W najnowszej kolekcji Jacek Baron chętnie sięga po motywy kwiatowe i zoomorficzne, a jego znakiem rozpoznawczym są nowoczesne i awangardowe wiązania, które zaskakują oryginalnymi koncepcjami. Biżuteria jest ręcznie robiona, co gwarantuje wydobycie niepowtarzalnego blasku i wyjątkowego piękna bursztynu.

Marka Jacek Baron to synonim nowoczesnego wzornictwa i elegancji. Kupując sygnowaną biżuterię, można mieć pewność wyjątkowości produktu. Wyjątkowa biżuteria wymaga wyjątkowego opakowania. Każdy element opatrzony nazwiskiem Jacka Barona zostaje umieszczony w specjalnie zaprojektowanym pudełku z drewna o strukturze zbliżonej do bursztynu. Wewnątrz znajduje się certyfikat potwierdzający autentyczność modelu. 

Zapraszamy do udanych zakupów najnowszej kolekcji!

Napisał

      Dzisiejszy artykuł ma na celu przedstawienie sylwetki Jacka Barona, jednego z prekursorów awangardowej bursztynowej biżuterii, nie tylko w Polsce, ale i na świecie. Zapraszamy do historii o nowatorskiej sztuce bursztynniczej, sięgającej lat 80-tych XX wieku.


     Jacek Baron zajmuje się projektowaniem i tworzeniem biżuterii od ponad 30 lat, a dziś jego dzieła stanowią niebagatelne zasoby kilku ważnych muzeów i galerii sztuki, w tym naszego krakowskiego Amber Museum.

      Dzisiejszy bohater zaczynał w latach 80- tych, gdy panowała moda na bursztynowe "oczka" w oprawach z czernionego srebra o motywach roślinnych. W tym okresie posuchy na rynku i braku nowoczesnych dzieł sztuki jubilerskiej, pojawiła się myśl o stworzeniu czegoś przełomowego. Jacek Baron wprowadził połączenie srebrnych form rzeźbiarskich o nowoczesnych wzorach, dotychczas niespotykanych, często o karykaturalnych rozmiarach. Bursztyn w tych dziełach stanowił uzupełnienie i podkreślenie formy. Nowe podejście do sztuki bursztynniczej zaowocowało pozytywnymi recenzjami zarówno w Polsce, jak i za granicą.

      Oprócz kształtu, formy, czy rozmiaru, sztukę Jacka Barona od początku wyróżniała niezwykłość i precyzja wykończenia. Jest ona na tyle wyjątkowa, że jeden ze szlifów kamienia stosowany przez artystę nosi na świecie nazwę "Baron Cut". Autor dostosowuje indywidualnie szlif i oprawę, co czyni każdą jego biżuterię wyjątkową.

      Ponadto artysta stworzył kolekcję biżuterii mechanicznej. Oznacza to, że bursztyny w biżuterii Jacka Barona tworzą tryby, które się kręcą. Proszę sobie wyobrazić biżuterię, którą można wprawić w ruch! Jest to możliwe i dostępne na wyciągnięcie ręki w naszym muzeum.

      Opisywane dokonania Jacka Barona w dziedzinie jubilerstwa sprawiają, że śmiało należy uznać autora za jednego z najważniejszych artystów bursztynowego świata. Wartym podkreślenia jest również fakt, że nie są to dzieła produkowane na skalę masową, a każdy produkt ma swój unikatowy wkład artysty, co podkreśla niezwykłość i indywidualność oferowanych dzieł.

      Szczególnie zapraszamy do zapoznania się z najnowszą kolekcją Jacka Barona, o której przeczytacie Państwo w artykule: "Nowa kolekcja Jacka Barona."

Napisał

     

     "Natura jest zawsze mądrzejsza od ludzkich pomysłów" A. Kępiński


 

     Serdecznie zapraszamy do letniego ogrodu Amber Museum przy ul. Św. Jana 2 w Krakowie.

     W samym sercu turystycznego Krakowa, znajdziecie Państwo ciche i spokojne miejsce, w którym można obcować z historią i kulturą bursztynu w towarzystwie natury, kwiatów i pięknej zieleni.

     Ogród dostępny jest do dyspozycji codziennie w godzinach od 10 do 20. Zapraszamy na świeżą kawę i zimne napoje!

Napisał

Fakty i mity- kolor bursztynowy, czyli tak naprawdę jaki?

Bursztyn stanowi źródło wielu tajemnic i ciekawostek, skrywających historię naszej planety, dlatego też wokół tej kopaliny owiewa wiele mitów i stereotypów. Szczególne zaciekawienie kruszcem wynika nie tylko z jego historii, ale i unikalnego wyglądu. Od wieków fascynuje kolekcjonerów i cieszy oczy pasjonatów na całym świecie. 

Kolor bursztynowy- ale jaki to właściwie kolor? Często słyszę, że jasnobrązowy, rudawy, pomarańczowy. Ten ostatni może jednak przypominać bardziej kolor herbaciany, który odpowiada bursztynowi koniakowemu. Równie dobrze znany jest kolor jasnożółty, słoneczny, który przybiera czasem bardziej żółto-biały odcień. Wówczas mamy do czynienia z bursztynem mlecznym. Trudność w ocenie i precyzyjnym określeniu kolorystyki bursztynów wynika z różnorakości tego surowca. Kruszec ten może bowiem przybierać takie kolory, jak: wiśniowy,zielony, czy niebieski i cechować się różnymi właściwościami fizycznymi i chemicznymi. Wśród tych kopalin odnaleźć można różnorodne kamienie o odmiennej przezroczystości, różnej średnicy zatopionych w nich pęcherzyków gazu, czy zróżnicowanym stopniu zwietrzenia. Niezależnie od tego, czy ukształtowane naturalnie, czy będące wyrazem nowoczesności i kunsztu artysty modyfikującego tą kopalinę, stanowią swego rodzaju unikat i rzadkość.

Chcąc omówić główne odmiany kolorystyczne bursztynu, należy zaznaczyć, że najbardziej powszechną, a przy tym popularną barwą bursztynu bałtyckiego jest odcień koniakowy. Jest to kolor naturalny, który już w starożytności stanowił dominującą ten surowiec od innych minerałów. Bywa on jednak regularnie urozmaicany przez artystów. Dziś koniakowy bursztyn często upiększany jest poprzez charakterystyczne "łuski", uzyskuje się je w autoklawie podczas procesu podgrzewania w obecności gazu, a następnie szybkiego ochłodzenia, wskutek czego wewnątrz pęka i pojawią się łuski.

Podobnie naturalnym kolorem jest odcień mleczny. Występuje on praktycznie w całej gamie tonacji - od białego do żółtego. Barwa wynika z różnic w strukturze wewnętrznej kopaliny. Ogólnie ujmując, bursztyn może występować w odmianie przezroczystej i nieprzezroczystej, o czym decyduje obecność pęcherzyków gazu i ich ilość. Postać przezroczysta charakteryzuje się strukturą z brakiem pęcherzyków. Wśród reprezentantów tej odmiany znajdziemy tzw. "cacko", bursztyn miodowy, ewentualnie z "chmurką". Odmiany nieprzezroczyste natomiast, charakteryzują się obecnością pęcherzyków gazu w strukturze. Te z większą ilością pęcherzyków, ok. 900000 pęcherzyków na 1mm2 bursztynu, mają kolor biały. Struktura wewnętrzna takiego kamienia uzyskuje charakter piany, przez co powstaje naturalny kolor mleczny, przy czym jest on jeszcze dosyć przejrzysty i niezamglony. Przy liczbie 25000 pęcherzyków na powierzchni 1mm2 powstaje bursztyn nieprzezroczysty żółty.

Niebywałym i niezwykłym kolorem bursztynu jest zieleń. W tej barwie mogą występują bursztyny zarówno naturalne, jak i tworzone przez człowieka. Naturalny zielony odcień jest wynikiem zanieczyszczenia kopaliny detrytusem roślinnym, zwany bursztynem ziemnym. Występują w nim liczne pęcherzyki gazu powstałe podczas procesów gnilnych roślin, a zabarwienie jest ziemisto-zielonkawe. Ten "ładny" zielony kolor jest efektem modyfikacji za pomocą autoklawu lub podmalowania od spodu czarną farbą. 

Bursztyny czerwone, wiśniowe czy czarne nie są kolorami naturalnymi lecz modyfikowanymi. Uzyskuje się je w autoklawie pod wpływem wysokiej temperatury i ciśnienia w obecności inhibitorów. Dokładny proces ich uzyskania nie jest znany, gdyż są to tajemnice procesów technologicznych.

Klienci często pytają o niebieski bursztyn. Ale czy taki bursztyn istnieje? Takiego iście niebieskiego bursztynu bałtyckiego nie ma. Może mieć jedynie niebieską poświatę - są to przebijające się na powierzchnię kryształki pirytu. Na rynku jednak pojawiają się niebieskie bursztyny - ale mogą to być to np.: bursztyny dominikańskie wydobywane na wyspie Haiti. Ciekawym jest fakt, że pomimo niezwykłości swojej barwy, bursztyn ten jest całkowicie naturalny. Jednak trudności wydobywcze czynią go mniej dostępnym i tym samym bardziej atrakcyjnym i pożądanym na rynku kamieni szlachetnych.

Bardzo serdecznie zapraszamy do naszych galerii Boruni i Amber Museum w Krakowie, gdzie specjaliści przedstawią Państwu kolekcję wybitnych europejskich bursztynników, przybliżając paletę bursztynowych barw!

Napisał

     Indianie,Kolumb,Karaiby, góry, transport osłami i Park Jurajski. To wszystko brzmi jak piękna podróż pełna przygód. Na tą niesamowitą podróż i przygodę zabiera historia bursztynu dominikańskiego, jednej z najpiękniejszej, a przy tym najciekawszej żywicy kopalnej.

     Bursztyn dominikański wywodzi się z drzew liściastych i zawiera od 0 do 3% kwasu bursztynowego, a więc znacznie mniej niż bursztyn bałtycki. Pochodzi z oligocenu, a więc zaistniał około 12 mln lat po bursztynie bałtyckim, który jest najstarszą i najbardziej tradycyjną kopaliną, wykorzystywaną już w starożytności na skalę światową. Więcej o historii bursztynu bałtyckiego dowiecie się Państwo z naszych wcześniejszych artykułów, do których lektury serdecznie zapraszam.

     Złoża bursztynu dominikańskiego znajdują się na wyspie Haiti, która przynależy do Dominikany. Kopalina jest ulokowana w górach Północnej i Wschodniej Kordyliery, na wysokości sięgającej nawet około 2000 m n.p.m. Sprawia to, że proces wydobywczy jest miejscami ekstremalny i bardzo niebezpieczny. Dlatego często przy pozyskiwaniu bursztynu potrzebna jest pomoc zwierząt, która szczególnie przydatna jest do transportu wydobytego bursztynu. W tym celu wykorzystuje się m.in. osły (Corday, Dittrich, 2009, Kosmowska- Ceranowicz, 1985). Bursztyn dominikański znany był m.in. wśród Indian, jeszcze przed przybyciem Kolumba pod koniec XV wieku. W Europie natomiast pojawił się dopiero po II wojnie światowej (Weitschat, 2007).

     Po przybyciu z wyżyn, w dolinach i nizinach bursztyn dominikański staje się przedmiotem handlu oraz sztuki jubilerskiej. Zdaniem artystów, ale i badaczy sukcynitu (bursztynu), odmiana dominikańska należy do najatrakcyjniejszych. Schlee (1978, za: Kosmowska- Ceranowicz, 1985) nadaje tej odmianie przypis "der Uberraschendste", co można tłumaczyć jako "zaskakujący", "rewelacyjny" )Kosmowska- Ceranowicz, 1985).

     Nie bez powodu cieszy się dużym zainteresowaniem, ponieważ jest bardzo zróżnicowany, chociażby pod względem odmian barwnych. Pośród nich najczęstszymi są przeźroczyste a także od jasnożółtych do odcieni koniakowych, niekiedy również czerwonych i zielonych. W głównej mierze cenione oraz poszukiwane są gatunki przejawiające intensywną fluorescencję, w tym najrzadszy, a przez to niezwykły i urokliwy bursztyn niebieski, stanowiący inspirację na całym świecie (Kosmowska- Ceranowicz, 2012; [1]). Wyróżnia się on niezwykłą barwą, a jednocześnie jest twardszy niż pozostałe (Linati i in. 2005; Schlee, 1980), zazwyczaj nie zawiera inkluzji. Ciekawym jest, że przez właściwości niebieskiego bursztynu inkluzje w nim zawarte wydawałyby się niczym zgniecione. Świadczy to o silnych zmianach diagenetycznych (powstawaniu skały zwięzłej ze skał luźnych).

     Co ciekawe bursztyn dominikański w pozostałych barwach przekonuje właśnie dużymi zbiorami inkluzji. Dzięki niezwykłej przeźroczystości bursztynu dominikańskiego łatwo można ujrzeć w nim niesamowite okazy roślinne i zwierzęce, stanowiące obiekt fascynacji turystów, badaczy oraz artystów. Już w latach 80- tych XX wieku w Stuttgardzie znajdowało się ponad 4500 okazów tego bursztynu z inkluzją (Kosmowska- Ceranowicz, 1985). Zachowane niezwykłe inkluzje w bursztynie dominikańskim stanowiły także motywację dla Stephena Spielberga przy produkcji filmu "Park Jurajski". Ten słynny reżyser udał się na Dominikanę, by z bliska móc poczuć naturę i piękno bursztynu. Film ukazuje, że znaleziony okaz bursztynu z komarem objedzonym krwią dinozaurów stanowił świetny materiał badawczy, z którego na podstawie DNA sklonowano nowy organizm. Niestety nie ma potwierdzenia naukowego w tej dziedzinie. Niemniej jednak po obejrzeniu tego filmu bursztyn zaczął cieszyć się ogromnym powodzeniem wśród Amerykanów.

     Bursztyn dominikański stanowi rewolucję nie tylko w świecie jubilerskim i bursztynniczym, ale także w pewnym sensie dokonał zmian w świecie nauki. Pierwotnie nazwa "bursztyn" była zarezerwowana tylko dla "naszego" bursztynu bałtyckiego, ponieważ oznaczała kopalinę z okresu eocenu pochodzącą z regionu Morza Bałtyckiego. Po roku 1950 wprowadzono nazwę bursztyn właśnie dla bursztynu dominikańskiego, co zapoczątkowało filozofię nazywania żywic kopalnych bursztynem z dodaniem specjalizacji geograficznej (Matuszewska, 2009).

      Wykorzystana literatura:

[1]  http://www.amber.org.pl/files/7213/9625/6997/bursztyn_baltycki_pl.PDF

1. Corday A., Dittrich H. (2009). Amber- The Caribbean Approach. In Color, International Colored Gemstone Assiciation, Fall/Winter, s. 1-6.

2. Linati L., Sacchi D., Bellani V., Giulotto E. (2005). The origin of the blue fluorescence in Dominican amber J. Appl. Phy s. 97.

3. Kosmowska- Ceranowicz B. (1985). Wiek i rozprzestrzenienie żywic kopalnych w Polsce i na świecie oraz największe kolekcje inkluzji organicznych w bursztynie. Wiad. Entomol. t.6, nr 3-4, s. 147-157.

4. Kosmowska- Ceranowicz B. (2012). Bursztyn w Polsce i na świecie. Warszawa: Uniwersytet Warszawski.

5. Matuszewska A. (2009). Bursztyn bałtycki i inne żywice kopalne w świetle badań fizykochemicznych. Przegląd geologiczny, vol. 57, nr 12, s. 1078-1083.

6. Schlee D. (1980). Bernstein- Raritaeten (Farben, Strukturen, Fossilen, Handwerk).- s.88 (mit 55 Farbtafeln); Staaltl. Museum fur Naturkunde Stuttgart.

7. Weitschat W., (2007). Złoża bursztynu w Republice Dominikany i Meksyku. W: Kosmowska- Ceranowicz B., Gierłowski W. (red.), Bursztyn- poglądy, opinie. Materiały z seminariów Amberif 2005- 2009. Wyd. Międz. Stow. Bursztynników, Muzeum Ziemi PAN, Międz. Targi Gdańskie SA, Gdańsk- Warszawa, 2010, str. 49-54.

FaLang translation system by Faboba